Avstraliyalı pop ulduz Kayli Minouq uzun illər əvvəl yaşadığı ağır xəstəliklə bağlı səmimi etiraflarla gündəmə gəlib. Müğənni bildirib ki, 2005-ci ildə ona qoyulan süd vəzi xərçəngi diaqnozu həyatını kökündən dəyişib və bu təcrübə bu gün də onunla qalır.
BBC London-a verdiyi müsahibədə 57 yaşlı sənətçi həmin anı belə xatırlayıb: “Haradan başlayım? Bu, şok idi. Sən əvvəllər heç düşünmədiyin bir şeyi anlamağa çalışırsan. Bu, sanki sürətləndirilmiş həyat dərsidir”.
Onun sözlərinə görə, xəstəliklə bağlı yaşadıqları zaman keçsə də, təsiri tam yox olmayıb: “Bu, çox dərin və uzunmüddətli bir təcrübədir və bir çox mənada bu gün də mənimlədir”.
Gizli mübarizə və ikinci diaqnoz
Minouq ilk dəfə 2005-ci ildə, 36 yaşında olarkən xəstəliklə üzləşmişdi. O dövrdə müalicə üçün əməliyyat və kimyaterapiya keçən sənətçi bir müddət səhnədən uzaq qalmalı olub. Daha sonra o, tədricən musiqiyə qayıdaraq karyerasını davam etdirib.
Lakin son açıqlamalara görə, müğənni 2021-ci ildə ikinci dəfə eyni xəstəliklə üzləşib. Bu dəfə o, diaqnozu beş il ictimaiyyətdən gizli saxlayıb. Minouq etiraf edib ki, həmin dövrdə özünü “yalnız bir qabıq kimi” hiss edirdi və uzun müddət bunu açıqlamağa hazır olmayıb.
“Padam Padam” kimi hitlərlə yenidən dünya səhnəsinə qayıtdığı vaxtda belə o, müalicə prosesini paralel şəkildə davam etdirirdi. Sənətçi qeyd edib ki, xəstəlik onun həyatında sadəcə keçici epizod deyil: “Mənim üçün bu, hər zaman içimdə olan bir hekayədir”.
Yeni sənədli film və şəxsi etiraflar
Kayli Minouq yaşadıqlarını daha geniş şəkildə Netflix platformasında yayımlanacaq “Kylie” adlı sənədli serialda bölüşəcək. 20 mayda təqdim olunacaq layihədə o, müalicə dövründə keçirdiyi qorxu və emosional vəziyyəti də xatırlayır:
“Mən sanki öz bədənimdən ayrı düşmüşdüm. Qarşıda nə olacağından çox qorxurdum”.
Sənətçinin bacısı Danni Minouq da həmin illərin ailə üçün son dərəcə çətin keçdiyini vurğulayıb: “Biz onun yenidən sağlam olub-olmayacağını belə bilmirdik”.
Minouq həmçinin bildirib ki, xəstəlik onun həyata baxışını dəyişib – o, bədəni, insanları və sevgini daha fərqli qiymətləndirməyə başlayıb. Musiqi isə onun üçün bu ağır təcrübəni yaşamaq və ifadə etmək vasitəsinə çevrilib:
“Mən oxuyuram ki, bunu yaşayım. Yazıram ki, bunu hiss edim. Bəzən elə gəlir ki, yaşamaq üçün səhnədəyəm”.
